Sevdiklerini Değil, Seni Sevenleri Ara 6. Bölüm: Kabullenmek ve Yoluna Bakmak
Hayat bazen öyle bir noktaya getirir ki insanı… Kalabalıklar içinde yapayalnız, dost sandıklarının gölgesinde üşür halde bulursun kendini. Sevmenin yetmediğini, değer görmenin kıymetini anladığın an, işte o andır gerçekten büyüdüğün. O yüzden aradığında sesi titreyenleri, seni unutmayanları, menfaat değil gönül bağıyla yanında olanları ara. Çünkü hayat kısa; ve gerçekten yanında olanlar, sayıca değil, yürekçe büyüktür.
İçindekiler
Bir noktadan sonra direnmek yorar.
Israr etmek, duvara konuşmak gibidir.
Oysa kabullenmek zayıflık değildir — aksine, içten gelen bir olgunluktur.
"Olmadı" diyebilmektir. "Bitmiş"i zorla sürdürmemektir. "Ben elimden geleni yaptım" deyip gerisini zamana bırakabilmektir.
Yoluna bakmak, unutmak değildir.
Yoluna bakmak, yük olmadan yürümeye devam etmektir.
Ve bazen bu, en büyük iyileşme şeklidir.
Bazı vedalar, ceza değil özgürlüktür.
Kabullenmek, pes etmek değil; artık kendini seçmektir.
Senin en zor kabullendiğin ama kabul ettikten sonra hafiflediğin şey neydi? Belki de o gün, kendine en çok yaklaştığın gündü…
Tepkiniz nedir
Beğendim
0
Beğenmedim
0
Muhteşem
0
Eğlendim
0
Sinirlendim
0
Üzüldüm
0
Vay
0
